Actions

Work Header

Rating:
Archive Warning:
Category:
Fandom:
Relationships:
Characters:
Additional Tags:
Language:
ไทย
Stats:
Published:
2025-12-05
Completed:
2026-08-03
Words:
8,200
Chapters:
2/2
Comments:
4
Kudos:
24
Hits:
233

Names

Summary:

โยเนยะที่อยากให้รุ่นน้องแว่นตาเรียกชื่อจริงของเขา

Chapter 1: Yoneya Yousuke

Chapter Text

'รุ่นพี่โยเนยะ สวัสดีครับ'

 

'เหนื่อยหน่อยนะครับ รุ่นพี่โยเนยะ'

 

'รุ่นพี่โยเนยะเห็นคูงะบ้างไหมครับ?'

 

"รุ่นพ-"

"รุ่นพี่โยเน-"

"รุ่นพี่โยเนยะ!"

"ฮะ หืม? มีอะไรเหรอสี่ตาคุง"
"รุ่นพี่โยเนยะนั้นแหละครับ ผมเรียกตั้งนานเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?"
ดวงตาสีเขียวมรกตภายใต้กรอบแว่นฉายแววความเป็นห่วงเหลือบขึ้นมองอีกคนที่กำลังยืนยิ้มหน้าระรื่นเหมือนเช่นเคย คนถูกถามเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งก่อนจะตัดสินใจถามคำถามที่คาใจมานานแทนการตอบอีกคน
"ฉันถามอะไรหน่อยสิสี่ตา"
"ครับ?"
"ทำไมนายไม่เรียกฉันว่าโยสุเกะล่ะ?"
"เอ๊ะ?"
"ก็ตอนนั้นไง ที่ฉันแนะนำตัวกับนายน่ะ ฉันบอกว่าให้เรียกโยสุเกะได้ไง จำได้ปะ?"
มิคุโมะ โอซามุกระพริบตาปริบ ๆ มองอีกคนด้วยความฉงนใจ ถ้าตอนนั้นล่ะก็เขาก็พอจะจำได้ลาง ๆ อยู่แต่ก็ไม่คิดว่าอีกคนจะถามเขาเรื่องนี้ แถมยังดู....จริงจังสุด ๆ อีกด้วย

"อ่า…จำได้อยู่ครับ"
"อือฮึ แล้วทำไมไม่เรียกล่ะ"
"ก็ แบบว่าปกติผมก็เรียกแบบนี้กับทุกคนนะครับ แถมถ้าคนไม่สนิทไปเรียกชื่อต้นแบบนั้นมันก็ไม่ดีใช่ไหมล่ะครับ"
"เอ๊~ ตอนนี้เรายังไม่สนิทกันเหรอ"
"หรือสี่ตาไม่อยากสนิทกับฉันด้วย"
เมื่อเห็นคนโตกว่าทำหน้าหงอย ราวกับภาพลวงตาเขาเหมือนจะเห็นหูและหางลู่ลงราวกับว่าน้อยใจ มือทั้งสองข้างของโอซามุยกขึ้นส่ายไปมาตอบปฏิเสธคนโตกว่าอย่างร้อนใจ เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดขึ้นมาตามใบหน้า
"อ…เอ๊ะ ไม่ใช่นะครับ!"
"ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลย!"
"คือว่า… ผมอยากสนิทกับรุ่นพี่โยเนยะนะครับ!"

"งั้น เรียกสิ" นัยน์ตาเรียวรีสีดำหรี่ลงมองอีกคนที่กำลังลนลานอย่างน่ารัก เอ่ยชื่อของตัวเองแต่ละพยางค์อย่างชัดถ้อยชัดคำ "โย สุ เกะ"
"สี่ตาลองเรียกเร็ว"
"เอ๊ะ?"
"ถ้านายไม่เรียกก็หมายความว่าที่อยากสนิทกับฉันก็โกหกกันน่ะสิ"
โอซามุลังเลเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจเรียกตามที่อีกคนร้องขอ

"เอ่อ...รุ่นพี่โยสุเกะ?"
เจ้าของชื่อพยักหน้าอย่างพึงพอใจเมื่อได้ยินชื่อของตัวเองถูกหัวหน้าทีมทามาโกม่า 2 พูดออกมา รอยยิ้มถูกกดลึกขึ้น ฝ่ามือยกขึ้นมาลูบหัวคนเด็กกว่าสองสามทีก่อนจะผละออกไป
"เก่งมาก โอซามุ"
"ยูมะตอนนี้แข่งสงครามแรงค์เดี่ยวอยู่กับชุนอยู่ ไปรอเจ้าหนูได้ที่นั้นเลย"
"รอบหน้าที่เจอกันก็อย่าลืมเรียกชื่อฉันเหมือนเดิมนะสี่ตา ฉันไปล่ะ"
เขาโบกมือลาอีกคนที่ดูตัวแข็งทื่อขึ้นมาจากการถูกเขาลูบหัวพร้อมฮัมเพลงจากไปอย่างอารมณ์ดี

"อะ...เอ่อ ครับ ขอบคุณครับ" โอซามุพูดเสียงแผ่วตอบกลับรุ่นพี่ที่พึ่งเดินจากไป ใบหน้าเล็กขึ้นสีแดงจาง ๆ เล็กน้อยก่อนจะจับตรงส่วนที่ถูกลูบหัวอย่างมึนงง
เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน?
โอซามุ? เมื่อกี้รุ่นพี่เรียกชื่อเขาสินะ?
ถึงแม้จะเป็นชื่อที่หลาย ๆ คนก็เรียกแต่พออีกคนเป็นคนพูดออกมามันก็

....ออกจะจั๊กจี้หูนิดหน่อยแฮะ