Chapter Text
Kung tatanungin si Wonwoo, mabibilang nya palang sa isang kamay kung ilang beses siyang kinabahan sa buong buhay niya.
Una, noong araw ng entrance exam sa high school na ninanais niyang pasukan. Sa bawat paglipas ng segundo, ramdam niya ang walang humpay na tibok ng kanyang puso. Parami nang parami ang tagaktak ng pawis sa loob ng kanyang polo — ngunit hindi ito dahil sa pagsusulit mismo. Naipit sila sa trapiko kaya naman inakala niya na hindi siya makakaabot at mawawalan na ng tyansang makapag-exam pa.
Ikalawa, noong sinabi niya ang kanyang talumpati nang siya ay opisyal na nahalal bilang presidente ng student council sa kanilang paaralan. Sa bawat hakbang niya papunta sa entablado, unti-unti niyang naramdaman ang bigat ng responsibilidad na haharapin niya sa paparating na termino. Wala na itong atrasan. Napagtanto niya ang timbang ng kanyang posisyon sa pagharap sa bawat miyembrong bumubuo sa kanilang paaralan.
At ngayon. Ang kaibahan, may kakaibang apoy na nananaig sa loob niya. May init sa kanyang katawan na hindi mauupos ng simpleng pag-inom ng nagyeyelong tubig o ng malamig na hangin na ibinubuga ng aircon sa silid.
Sa unang paglapat ng mga daliri ng kanyang katabi sa kanyang tuhod, tila’y nakaramdam pa si Wonwoo ng kaunting kiliti. Tinangka niya pang tanggalin ang kamay nito — ngunit laking gulat niya nang biglang umakyat ang palad nito sa kanyang mga hita.
Pag-angat niya ng kanyang tingin sa binatang katabi, sapat na ang ngisi nito upang maintindihan ang kalokohang binabalak.
Mingyu Kim - 5 late slips in 1 month. Ito ang nakalagay sa telebisyon, palatandaan ng rason kung bakit siya narito. Obligado ang presidente ng student council na dumalo sa tuwing may mga kailangang tugunan na isyu patungkol sa mga estudyante ng kanilang paaralan. Ayon sa student handbook, hanggang tatlong beses lang pwedeng mahuli kada buwan. Nalagpasan na ni Mingyu ang hangganang ito — limang beses na siyang hindi umaabot sa nakatakdang oras ng klase.
Kung ang ibang estudyante ay nababahala, kaiba si Mingyu. Sa ilang taon na kilala siya ni Wonwoo, natural na masiyahing estudyante ito. Sa postura ni Mingyu ngayon, aakalain pang si Wonwoo ang nakasalang dahil sa hindi mapagkakailang diperensya sa ekspresyon nilang dalawa. May permanenteng kunot sa noo ni Wonwoo na dala ng pagpipigil sa nararamdamang pagnanasa samantalang nananatiling nakakurba pataas ang labi ni Mingyu kahit na pinagsasabihan.
Tila balewala lang kay Mingyu ang nangyayari — kung saan saan pa nga napapadpad ang mga kamay nito. Mula sa kaninang panaka-nakang paghawak lamang, ramdam ni Wonwoo kung paano biglang bumagal ang paggalaw ng mga daliri nito upang himasin ang kanyang mga hita. Nahilo si Wonwoo sa realisasyon na kasyang kasya sa kamay ni Mingyu ang kabuuan ng taba ng kanyang hita.
Sa kabilang dako ng lamesa, maraming sinasabi ang guro nila. Hindi na ito naiintindihan ni Wonwoo, unti-unting pinagpapawisan sa kabila ng lamig sa silid. Ramdam niya ang init na umaakyat sa kanyang mga pisngi habang ang kamay sa kanyang hita ay patuloy sa paghaplos pataas.
“Right, Wonwoo?” Napabalik siya sa realidad nang biglang banggitin ng kanilang guro ang pangalan nya. Sa ibang kundisyon, marami siyang nasasabing mungkahi o kumento tungkol sa sitwasyon. Ngunit ngayon, hindi niya batid ang kanyang sasabihin dahil nasa binatang katabi lamang ang buong atensyon nya.
Napapikit si Wonwoo upang kumuha ng lakas ng loob na magsalita ngunit naramdaman niyang pinisil ni Mingyu ang nasa gitna ng kanyang mga hita. Bagama’t may saplot na pumapagitan sa kamay ni Mingyu at sa naghuhumindik niyang tite, hindi nito napigilan ang libog na biglang bumalot sa buong sistema niya.
Wala na siyang naisagot kung hindi ang isang tango. Sa loob loob ni Wonwoo, nagpapasalamat siya at mataas ang lamesa sa pagitan nila at ng guro.
Ramdam na ni Wonwoo ang paninikip ng kanyang suot pambaba. Mayroon na ring mumunting basa sa dulo ng kanyang kargada na nagmamakaawang lumabas mula sa suot niyang boxers. Sa kabila ng dalang lagkit nito, hindi niya napigilang paglapitin ang kanyang mga hita upang lalong madama ang kamay ni Mingyu sa kanyang tumitigas na kahabaan.
Nang mapagtanto ni Mingyu ang kanyang ginawa, bigla niyang tinanggal ang palad na kanina pang nililibot ang katawan ni Wonwoo. Agad na napukaw ng bukol sa gitna ng pantalon ni Wonwoo ang atensyon ni Mingyu. Unti-unting lumabas ang nakakalokong ngiti sa mukha ng binata, tuwang tuwa sa naging epekto niya sa presidente.
Tuloy lamang sa pagtulo ang pawis ni Wonwoo sa gilid ng kanyang mukha. Ramdam niya rin ang pagpasma ng kanyang mga kamay na kanina pang mahigpit ang hawak sa upuan, kung saan siya humuhugot ng lakas. Maaaring tinanggal na ni Mingyu ang kanyang kamay ngunit nanatili sa katawan ni Wonwoo ang tensyong dulot ng mga hawak nito.
“Meeting adjourned,” ani ng kanilang guro. Namaalam na ito ngunit hindi pa rin nakakahinga nang maluwag si Wonwoo. Sa puntong ito, pakiramdam niya ay namumula na ang kanyang buong katawan — lalo na ang kanyang tite.
“Fuck you, Ming-” Hindi na natapos ni Wonwoo ang kanyang sasabihin nang magsalita si Mingyu.
“Kakantutin naman talaga kita. Upo ka rito,” Ani Mingyu sabay tapik sa sariling mga hita, inaanyayahan si Wonwoo na umupo sa kandungan niya.
Umiwas ng tingin si Wonwoo at nanatiling bato mula sa kanyang kinauupuan kaya naman hinawakan ni Mingyu ang kanyang kamay upang gabayan ito patungo sa hita niya. Hindi naman pumalag si Wonwoo, kusang binuka pa ang kanyang mga sariling binti at paharap na kumandong kay Mingyu.
Isang malakas na ungol ang pinakawalan ni Wonwoo sa sandaling nagdikit ang kanilang mga ari. Bagamat may mga saplot pa, rinig ang kaginhawaan sa kanyang tono — halatang kanina pang nagpipigil.
Isang giling. Na sinundan ng isa pa. Hanggang sa magtuloy tuloy ang paggalaw niya sa taas ni Mingyu.
Sinuklian ito ni Mingyu ng halik sa kanyang mga labi kasabay ng pagpisil sa kanyang pang-upo. Napaungol muli si Wonwoo kaya’t ipinasok ni Mingyu ang kanyang dila sa loob ng bibig nito — nakaparte dahil sa paghahabol ng sariling hininga. Hindi naman siya binigo ni Wonwoo na agad ding gumanti ng halik pabalik.
Damang-dama ni Mingyu ang nag-aalab na libog sa sistema ni Wonwoo dahil mas naging magaslaw ang pagkilos nito sa ibabaw niya. Bawat giling nito ay nagiging mas malalim at ang palitan nila ng mga halik ay naging mas mapusok. Ipinasok ni Wonwoo ang kanyang dila sa loob ng nakabukang labi ni Mingyu, ninanamnam ang kanilang pagpapalitan ng laway.
Si Mingyu ang unang bumitaw sa halik na siya namang nagresulta sa halinghing na biglang pinakawalan ni Wonwoo. Tinangkang habulin ni Wonwoo ang mga labi niya ngunit niya ito pinagbigyan.
“Paano ‘yan, pres, hindi pa nakalock ‘yung pinto?” Nagbalik nanaman ang ngisi sa mga labi ni Mingyu kasabay ng panunuya niya kay Wonwoo. Gayunpaman, patuloy lamang ang kanyang paglamas sa pwet nito.
“It’s not like it’s our first time,” Bakas sa boses ni Wonwoo ang pagkainip. Patuloy nyang ikinikiskis ang kanyang tite kay Mingyu, sinusubukan na kumuha ng mumunting ginhawa.
“Tangina, oo nga naman.” Agad ipinasok ni Mingyu ang dalawa niyang daliri sa nakabukas na bibig ni Wonwoo. Sa sobrang kalibugan ni Wonwoo, hindi niya na maisara ang kanyang bunganga. Ramdam ni Mingyu ang paghabol niya ng kanyang hininga dahil sa mabilis na pag-akyat at pagbaba ng dibdib nito.
Mula pa noong una, hindi lingid kay Wonwoo kung nasaan sila. Walang pakialam basta mapunan ang kanyang pangangailangan. Sanay siya na nakukuha lahat ng kanyang mga gusto, at kung isa rito ay ang makantot ni Mingyu sa isa sa mga silid kung saan nagpupulong ang mga guro — gagawin niya ang lahat upang maisakatuparan ito.
Isang palaisipan si Wonwoo para kay Mingyu. Hindi kasi siya pinapansin ng binata tuwing may nakakakita. Kahit simpleng pagtingin sa kanyang gawi ay hindi nito magawa. Ngunit sa loob ng apat na sulok ng silid na ito, tila walang hangganan ang kasabikan ni Wonwoo para sa kanya.
“Basain mong mabuti,” Hindi inaalis ni Mingyu ang tingin niya sa binatang nasa harap niya. Nanatili ang kanyang mga titig dito, sinisiguradong maaalala nya ang bawat segundong nagpapakaputa si Wonwoo sa ilalim niya. Hindi pa rin siya makapaniwala na nakikita niyang ganito kadumi ang presidente ng kanilang student council. Si Wonwoo na maraming kailangang punang responsibilidad, kung saan-saan niya napapatuwad.
“Sabi ni Sir kanina, tularan daw kita kasi maganda kang ehemplo,” Hindi makapagsalita si Wonwoo ngunit sapat na ang paglaki ng mga mata nito upang masaksihan ang pagkagulat niya. Mukhang wala sa mga sinabi ng guro ang pumasok sa utak niya dahil tanging pagpapasarap lamang ang sumakop sa isipan niya.
“Tama naman siya, maganda ka talaga.” Ani Mingyu na may kasama pang mapang-asar na tawa. “Magandang patuwarin.” Biglang tinanggal ni Mingyu ang kanyang mga daliri sa bibig ni Wonwoo at hinawakan ito sa bewang upang buhatin. Walang kahirap-hirap nitong pinatalikod at pinatuwad ang binata sa lamesa.
Hindi niya na kailangang gabayan pa si Wonwoo dahil awtomatiko na itong lumiyad para sa kanya. Ramdam ni Mingyu ang pagtibok ng kanyang kahabaan dahil sa nasaksihan. Parang hasang puta talaga si Wonwoo pagdating sa kanya.
Naglaan si Mingyu ng ilang segundo upang pagmasdan ang katawan ni Wonwoo. Kahit na suot pa ang uniporme, sumusunod sa porma ng polo nito ang kanyang malapad na balikat na lumiliit pagdating sa bewang. Lalong nakadagdag sa kanyang pananabik ang palatandaan na kasyang kasya sa kanyang mga kamay ang mga parte ni Wonwoo na lagi niyang pinagpapantasyahan.
Hindi na nag-atubili pa si Mingyu at agad na ibinaba ang suot ni Wonwoo pambaba. Bumungad sa kanya ang malarosas na kulay na pwet ni Wonwoo; tingin niya’y mga bakas ito ng kanyang pagpisil mula kanina.
Isa sa mga hilig na gawin ni Mingyu ay ang mag-iwan ng marka kay Wonwoo. Ibang kayabangan ang namumutawi sa kanyang dibdib sa tuwing maaalala niyang siya lang ang may kakayahan na gumawa nito kay Wonwoo. Walang ibang binibigyan ng permiso si Wonwoo, tanging si Mingyu lamang.
Sapat na ito para kay Mingyu. Sa ngayon.
Sinubo ni Mingyu ang mga daliring kanina’y galing sa bibig ni Wonwoo upang dagdagan ng laway bago niya biglang ipinasok ang mga ito sa masikip nitong butas. Sa kabila ng kakiputan nito, mabilis ang paglabas-pasok ng kanyang mga daliri, hindi binibigyan si Wonwoo ng pagkakataong huminga.
Sanay naman na ang butas ni Wonwoo na tanggapin kung ano ang ibinibigay niya.
“Ah, Mingyu!” Malakas na sigaw ni Wonwoo. Walang tigil si Mingyu sa paggalaw ng kanyang daliri sa loob ni Wonwoo, sinabayan pa ng paghalik sa leeg nito. Naglakbay naman ang isa niyang kamay upang dagdagan ang sensasyon sa tite ni Wonwoo. Hinigpitan nya ang hawak sa kahabaan nito at pinaglaruan ang dulo.
Marahil ay matagal nang gustong makamit ang tuktok, mabilis lamang nilabasan si Wonwoo. Nanginig ito sa ilalim ni Mingyu at nagpatalsik ng puting likido sa lamesa kung saan nakasandal ang guro nila kanina.
Akala ni Mingyu ay lulupaypay na ito sa pagod dahil mahaba-haba na rin ang araw nilang dalawa at alam niyang maraming inasikaso ngayong araw — ngunit nagkakamali si Mingyu. Humarap si Wonwoo sa kanya at siniil siya ng halik. Ramdam niya ang pagkalas ni Wonwoo sa mga butones ng kanyang pantalon at paghila nito pababa sa kanyang boxers.
“Mingyu, kantot na,” Pagmamakaawa ni Wonwoo. Ang deklarasyong ito ay lalong nagpatigas sa kanina pang galit na galit na tite ni Mingyu. Sa sandaling tumapat ang kanyang kahabaan sa butas ni Wonwoo ay agad niyang sinagad ang pasok hanggang sa sumampal ang kanyang mga bayag sa pisngi ng pwet nito.
Isa ito sa mga paboritong bagay ni Mingyu: ang makita si Wonwoo na nauulol para sa kanya. Ang mata nito’y nagmistulang nasa likod na ng kanyang ulo, habang nakabuka ang bibig at tumutulo ang laway. Sa kasabikan ni Mingyu, binuksan niya pa ang mga butones ng polo ni Wonwoo upang sipsipin ang mga naninigas nitong utong. Ramdam niya ang pagsabunot ni Wonwoo sa kanyang buhok, naghahanap ng makakapitan dahil hindi na kinakaya ang sarap na dulot ng iba’t ibang sensasyon sa kanyang katawan.
“Gustong gusto mo talaga ‘yung kinakantot ka habang maraming tao sa labas, 'no?” Ani Mingyu. Ang paalalang ito ay naging dahilan upang mas lalong sumikip ang butas ni Wonwoo. Tila lumakas din ang kanyang mga ungol, mas lalong nalilibugan sa posibilidad na may makarinig sakanila.
“Ah tangina, mas lalo kang sumisikip. Gusto mo pakita sakanila kung kanino ka lang nagpapakantot?” Patuloy ang walang humpay na pagbayo ni Mingyu kay Wonwoo. Hindi na kinailangan maglaan ng oras para paluwagin ang butas ni Wonwoo dahil sanay na itong mapasukan ng tite ni Mingyu — ang butas niya ay nakahulma na sa haba at taba ng burat nito.
Palalim nang palalim ang mga bayo ni Mingyu habang palakas nang palakas ang ungol ni Wonwoo, tila sumasang-ayon sa mga sinasabi nito. Ang paalala kung gaano kadumi ang kanilang ginagawa ay ang nag-udyok sa malapit na namang pagputok ng tite ni Wonwoo. Mas lalo itong nagpataas sa libido ni Wonwoo, nararamdaman na ang hudyat ng nalalapit na pagsabog ng kanyang kargada.
Sa tuwing puno ang butas ni Wonwoo ng kargada ni Mingyu, tila nawawala ang katwiran sa kanyang katawan. Namamayani ang kagustuhan na maputukan sa loob — kahit ilang beses pa.
“Ah, yes, yes… Sige pa.. Lakasan mo pa..” Hindi aakalain ng kahit sino na ganito ang lumalabas sa bibig ni Wonwoo sa tuwing nakasarado ang mga pinto. Sa mata ng iba, isa siyang responsableng presidente na walang ibang iniisip kung hindi ang kapakanan ng mga estudyante. Ngunit sa loob ng silid na ito, hihigpitan niya pa ang kapit sa mga balikat ni Mingyu upang himukin itong mas lakasan ang pagbayo sa butas niya.
“Buksan mo bibig mo.” Lahat ng sinasabi ni Mingyu ay palaging sinusunod ni Wonwoo dahil kabisado na nito kung saan siya hihipuan upang maabot ang langit. Kaya naman hindi na siya nagdalawang-isip na buksan ang bibig upang saluhin ang ibibigay sakanyang laway ni Mingyu. Kasabay nito ang pagputok ng kanyang tite sa pagitan nilang dalawa, nilalabasan kahit hindi pa muling nahahawakan.
Kaunting ulos pa sa butas ni Wonwoo ay naramdaman niya na ang mainit na likidong ipinutok ni Mingyu sa loob niya. Damang dama niya ang pagkibot ng tite nito, walang awang sinusundot ang pinakasensitibong parte sa loob niya.
Hinalikan muli ni Mingyu si Wonwoo upang mapagsaluhan nila ang laway na kanyang ibinigay.
“Lalabas kang tumutulo pa rin yung tamod ko sa mga hita mo, hanggang sa makita nila sa medyas mo ‘yung katas ko,” Sabi ni Mingyu habang nasa loob pa rin ni Wonwoo ang kargada niyang nagsisimula nang lumambot.
Lingid sa kaalaman ni Wonwoo, sinasadya ni Mingyu na magpahuli sa klase para rito.